داستان ناهار ۴۰ میلیون تومانی؛ چرا اعتماد کورکورانه جای سیستم خرید را نمی‌گیرد؟

تا حالا ناهار ۴۰ میلیون تومانی خوردی؟ می‌خوام داستان بزرگ‌ترین فریب کسب‌وکارم رو بهت بگم. یه روز مسئول تدارکاتمون از خرید برمی‌گشت؛ کمی مرموز و خسته به نظر می‌رسید. ازش پرسیدم: «امیرحسین، ناهار خوردی؟ خسته نباشی.» گفتش که: «آره، یکی از اصلی‌ترین تأمین‌کننده‌هامون منو ناهار دعوت کرده و گفت هر وقت خریدت تموم شد دوباره برگرد همین‌جا، ناهار مهمون من.» همون لحظه جرقه‌ای توی ذهنم خورد. سریع برگشتم، تمام فاکتورها رو بیرون کشیدم و قیمت روز اون مواد اولیه رو استعلام گرفتیم. می‌دونی متوجه چی شدم؟ متوجه شدم اون مواد اولیه‌ای که امیرحسین می‌گرفته، مغازه بغلیش نصف قیمت می‌داده؛ و ما در حقیقت توی مدت شش ماه داشتیم یک ناهار ۴۰ میلیون تومنی می‌خوردیم! تمام اسناد و فاکتورها رو گذاشتم جلوش و گفتم: «پسر خوب، کسی بهت ناهار رایگان نمیده؛ تو به‌خاطر یک ناهار، چشماتو جلوی اون قیمت‌ها بستی.» اونجا بود که حقیقت تلخ رو فهمیدم: گاهی اوقات برای زمین زدنت، خرت نمی‌کنن؛ شیرت می‌کنن! بزرگ‌ترین اشتباه من، اعتماد به آدم‌ها بود نه سیستم‌ها. ببین رفیق، اگه می‌خوای کل سود کسب‌وکارت در یک ناهار مفتی از بین نره، همین الان سیستم‌سازی رو شروع کن. چون اگه همه‌چی توی کسب‌وکارت به تو وابسته باشه، بهش میگن شغل؛ اما اگه بدون تو جلو بره، بهش میگن بیزینس و امپراتوری.